« امير المؤمنين عليه السلام در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » ، فرمود كه : رسول خدا صلى الله عليه و آله متوسّم و دانا به نشانه و علامت هر چيزى بود ، و من بعد از آن حضرت و امامان از فرزندان من ، همه متوسميم » . و كلينى - رضى اللَّه عنه - فرمود كه : و در نسخه ديگر و يكى ، يعنى از اصول چهار صد گانه ، از احمد بن مهران ، از محمد بن على ، از محمد بن اسلم ، از ابراهيم بن ايّوب به اسناد خويش مثل اين روايت شده است . 29 . باب در بيان عرض اعمال بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و ائمّه عليهم السلام ( و نمودن آنها به ايشان ) 583 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از قاسم بن محمد ، از على بن ابى حمزه ، از ابوبصير از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « جميع اعمال بر رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض مىشود و در هر بامداد ، اعمال بندگان به آن حضرت عرض مىشود ؛ خواه آن اعمال نيكويىها و طاعات باشد ، و خواه بدىها و معاصى ( و مىتواند كه معنى اين باشد كه : خواه آن بندگان نيكوكار باشند و خواه نابكار ) . پس ، از اعمال زشت حذر كنيد . و همين معنى فرمودهء خداى عزّوجلّ است كه : « اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ » « 1 » ، يعنى : عمل كنيد اى تائبان ، يا هر كار كه خواهيد بكنيد اى بندگان ، پس زود باشد كه خدا و رسول او ، كار شما را ببينند » . و حضرت ساكت شد ( و مؤمنان را كه مراد از آن ، ائمّه عليهم السلام است ، ذكر نفرمود ؛ به جهت مصلحتى ، كه ظاهر اين است كه تقيّه باشد ) . 584 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از نضر بن سُويد ، از يحيى حلبى ، از عبدالحميد طائى ، از يعقوب بن شعيب كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را از قول خداى عزّوجلّ : « اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ » ، سؤال كردم . حضرت فرمود كه : « ايشان ( يعنى مؤمنان كه در آيه مذكورند ) ، ائمّه عليهم السلام اند » . 585 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عثمان بن عيسى ، از سَماعه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « چيست شما را و شما را چه مىشود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را غمناك مىكنيد ؟ » كسى به آن حضرت عرض كرد كه : چگونه او را غمگين مىكنيم ؟ فرمود كه : « آيا نمىدانيد كه اعمال شما بر آن حضرت عرض

--> ( 1 ) . توبه ، 105 .